Bumper ball — bezpieczeństwo i konserwacja

Bumper ball jest z natury bezpieczniejszy niż większość klasycznych sportów kontaktowych. Dmuchana powłoka działa jak poduszka osłaniająca cały tułów i pochłania uderzenia, które w piłce nożnej czy rugby kończyłyby się siniakami, skręceniami albo czymś gorszym. Niezależne badania ośrodków nauk o sporcie w Norwegii i Niemczech wykazały, że wskaźnik urazów w bumper ballu jest porównywalny z rekreacyjnym pływaniem — czyli wyraźnie niższy niż w piłce nożnej, koszykówce czy narciarstwie. „Bezpieczniejszy” nie znaczy jednak „wolny od ryzyka”. Zdecydowana większość urazów w bumper ballu zdarza się tam, gdzie lekceważy się podstawowe zasady: gra na nierównym terenie, uszkodzony sprzęt, przyzwolenie na brawurowe szarże od tyłu albo brak nadzoru nad dziećmi. Stosując procedury z tego poradnika, ograniczą Państwo ryzyko niemal do zera.

Przed każdą sesją warto przejść tę listę. Nawierzchnia: usunąć kamienie, szkło, patyki i wszelkie ostre odłamki, zasypać dziury i nierówności, upewnić się, że teren jest płaski. Każda kula: napompowana do ciśnienia zalecanego przez producenta, szwy sprawdzone pod kątem pęknięć i rozejść, wszystkie klamry i pasy uprzęży przetestowane, otwór obserwacyjny czysty. Bramki muszą stać stabilnie i nie mogą przewrócić się na graczy — w razie potrzeby obciążamy podstawę workami z piaskiem. Apteczka powinna być w zasięgu ręki przy boisku. Wszyscy gracze muszą mieć odpowiednie obuwie (zabudowane buty sportowe z dobrą przyczepnością — bez korków, sandałów i gry na boso). Zdejmujemy biżuterię, zegarki i okulary (dopuszczalne są okulary z pewnym paskiem sportowym).

Bumper ball jest wymagający fizycznie — gracze biegają, zderzają się i wielokrotnie upadają w zamkniętej, nagrzewającej się przestrzeni. W grze nie powinny brać udziału osoby z chorobami serca, po niedawnych zabiegach, z urazami kręgosłupa lub szyi, z problemami z oddychaniem ani kobiety w ciąży. Przy zorganizowanych wydarzeniach warto z wyprzedzeniem rozesłać prostą ankietę zdrowotną i oświadczenie. W dniu gry należy jeszcze ustnie zapytać wszystkich graczy, czy mają dolegliwości, które mógłby nasilić intensywny wysiłek. Znacznie lepiej zwolnić jedną osobę z gry niż mierzyć się z incydentem medycznym w trakcie meczu. Woda powinna być dostępna przez cały czas, a przerwy na nawodnienie — obowiązkowe co 10–15 minut, zwłaszcza w upale i w salach bez klimatyzacji.

Część przepisów wprost obniża ryzyko urazu. Zakaz wślizgów eliminuje najczęstszą przyczynę kontuzji nóg. Zakaz szarż od tyłu zapobiega uderzeniom typu smagnięcia biczem u niczego niespodziewających się graczy. Natychmiastowe przerwanie gry, gdy zawodnik leży i nie może wstać o własnych siłach, zapobiega zderzeniom łańcuchowym. Ograniczenie meczu do sześciominutowych połów zmniejsza liczbę zdarzeń wynikających ze zmęczenia — w każdym sporcie najwięcej urazów przydarza się wtedy, gdy gracze są wyczerpani. Obecność prawdziwego sędziego (a nie przypadkowego obserwatora) gwarantuje, że te zasady będą konsekwentnie egzekwowane. Pełny opis przepisów i sędziowania znajdą Państwo w artykule o zasadach bumper ball.

Jeśli gracz dozna urazu, natychmiast przerywamy grę i odsuwamy pozostałych zawodników. Sytuację oceniamy spokojnie: drobne stłuczenia i otarcia opatrujemy z apteczki na miejscu. Jeśli gracz nie może wstać, skarży się na ból szyi lub kręgosłupa albo sprawia wrażenie oszołomionego czy zdezorientowanego, nie wolno go przenosić — wzywamy pogotowie. Każde zdarzenie, nawet najdrobniejsze, warto odnotować w prostym rejestrze: data, godzina, przebieg, uczestnicy, udzielona pomoc. Taki rejestr chroni organizatora prawnie i pomaga wychwycić powtarzalne wzorce (jeśli na przykład większość zdarzeń przypada na koniec sesji, warto skrócić mecze albo dołożyć przerwę). Przynajmniej jedna osoba na miejscu powinna mieć przeszkolenie z pierwszej pomocy; przy wydarzeniach komercyjnych warto rozważyć zatrudnienie zawodowego ratownika.

Kule to sprzęt współdzielony, noszony blisko ciała, więc higiena ma znaczenie. Po każdej sesji przecieramy wnętrze każdej kuli — zwłaszcza pasy uprzęży i okolice głowy — łagodnym preparatem antybakteryjnym. Kule muszą całkowicie wyschnąć na powietrzu, zanim spuścimy z nich powietrze i spakujemy; przechowywanie wilgotnych kul sprzyja pleśni i niszczy materiał. Między sesjami, jeśli to możliwe, warto trzymać kule częściowo napompowane i ustawione pionowo w dobrze wentylowanym pomieszczeniu. W wypożyczalniach dobrze sprawdza się nadanie każdej kuli własnego numeru i prowadzenie zeszytu czyszczenia. Bubble Allstars zaleca dokładniejsze mycie specjalistycznym środkiem do dmuchańców co 20–30 sesji lub zawsze, gdy pojawi się widoczny brud albo zapach.

Regularna konserwacja wyraźnie wydłuża życie sprzętu. Po każdym wydarzeniu sprawdzamy wszystkie szwy, okolice zaworu i punkty mocowania uprzęży. Drobne przebicia można naprawić na miejscu zestawem łatek dołączanym do każdego zamówienia Bubble Allstars — czyścimy powierzchnię, nakładamy klej, mocno dociskamy łatkę i odczekujemy 24 godziny do związania. Przy rozejściu szwu dłuższym niż 5 cm należy skontaktować się z dostawcą w sprawie profesjonalnej naprawy lub oceny zasadności wymiany. Działanie zaworu sprawdzamy, pompując kulę i nasłuchując ulatniania się powietrza; zawory, które nie trzymają, wymieniamy. Spuszczone kule przechowujemy w torbach transportowych, z dala od słońca, źródeł ciepła i ostrych przedmiotów. Każdą kulę z wyraźnie przetartym materiałem, licznymi łatami lub uszkodzoną uprzężą należy wymienić.

Jeśli kule nie będą używane przez dłuższy czas (poza sezonem, w przerwie zimowej itp.), warto trzymać się tych kroków. Każdą kulę czyścimy i dokładnie suszymy. Spuszczamy powietrze do końca, ale nie składamy ciasno — luźne rolowanie mniej obciąża materiał zagięciami. Przechowujemy w chłodnym, suchym miejscu o temperaturze od 10 do 25 °C. Unikamy wilgotnych piwnic i strychów z dużymi wahaniami temperatury. Do toreb wkładamy saszetki z żelem krzemionkowym, żeby pochłonąć resztki wilgoci. Przechowywane kule sprawdzamy co najmniej raz w miesiącu pod kątem pleśni, śladów gryzoni i degradacji zaworów. Wyciągając sprzęt z magazynu, pompujemy każdą kulę 48 godzin przed użyciem i zostawiamy na noc, żeby wykryć powolne ubytki powietrza. Takie postępowanie utrzyma sprzęt Bubble Allstars w doskonałym stanie przez lata.